Cairngorms 2008 (2)

De tweede Schotland tocht in 2008 is van Stefan en Astrid, en was hun huwelijksreis. Behalve romantiek was het ook de bedoeling om een aantal toppen te pakken in de Cairngorms, met name Ben Macdui, waarvoor het weer eerder in het jaar te slecht was. Of de romantiek is gelukt zullen we op deze pagina’s niet laten zien, maar het beklimmen van de toppen is zeker gelukt!


Zoals eerder in het jaar, is het begin van de tocht de Linn of Dee parkeerplaats bij Braemar. Onderweg moesten we een paar keer omrijden door floods in het Noorden van Engeland.

De dag na de bruiloft (5 september 2008) stappen we ‘s avonds op de boot naar Newcastle.


De bootreis naar Newcastle was deze keer zwaarder dan anders. Door stormachtig weer in de voorbije dagen was de zee erg onrustig en kon Astrid geen hap door haar keel krijgen. Ze moest het doen op een avondmaal van enkele tucjes en wat water.


Vanaf de parkeerplaats lopen we nog enkele kilometers langs de River Dee richting White Bridge.


Voorbij White Bridge zoeken we een geschikte plek voor de eerste overnachting. In de achtergrond is een van de doelen van morgen, de Beinn Bhrotain, al te zien.


We vinden een mooie plek nabij een stroomversnelling in de Dee.


De tweede dag geeft ons schitterend weer. In de beklimming van de Beinn Bhrotain kan de nodige kleding al weer uit.


De uitzichten zijn geweldig op bijvoorbeeld Ben Macdui. Wat we dan nog niet weten is dat we die berg overmorgen op ons lijstje kunnen bijschrijven.


Op de top van de Beinn Bhrotain eten we de lunch met soep, thee en hardkeks. We maken ons op voor de tweede munro van de dag, de Monadh Mor.


Op de col tussen Beinn Bhrotain en Monadh Mor hebben we weer mooi uitzicht op Cairn Toul en Devil’s Point (links en rechts op de voorgrond) en daarachter Ben Macdui en Derry Cairngorm.


Op de Monadh Mor nog even het bewijs veiligstellen met de flanken van de Braeriach op de achtergrond.


Na een kleine afdaling hebben we een overnachting gepland op de hoogvlakte (ca. 860 m) tussen de Braeriach, Monadh Mor en Sgor Gaoith.
Die avond voelt Astrid zich erg beroerd wat Stefan de tijd geeft om de kaart nog eens nauwkeurig te bestuderen. Hij bedenkt een alternatieve route via Devil’s Point en Ben Macdui, twee Munro’s die wel eens eerder in onze routes zijn opgenomen, maar door verschillende redenen niet bewandeld zijn.


Astrid voelt zich de volgende dag weer helemaal fit en we besluiten de alternatieve route te lopen. De route is handmatig in de GPS gezet en we lopen via de westzijde van Cairn Toul op een constante 1000m richting Devil’s Point. Na de hele ochtend in de wolken te hebben gelopen, hebben we bovenop de Devil’s Point toch enig uitzicht op de Lairig Ghru en Glen Dee.


Via een steile afdaling lopen we naar Courour Bothy.


Daar ontmoeten we enkele andere wandelaars en maken een lunch. Courour Bothy is sinds de laatste keer dat we er waren helemaal opgeknapt en zelfs uitgebreid met een apart wc-hok.


Na de lunch lopen we langs de Devil’s Point richting Glen Luibeg waar we gaan overnachten.


De overnachtingsplek hebben we eerder gehad in 2006 en moeten nog enkele riviertjes over. Na deze crossing komen we nog bij een grotere stroom waarbij de schoenen uitmoeten. Astrid verliest nog bijna haar schoenen door ze net voor de kant in het water te gooien. Stefan kan haar schoenen ternauwernood nog redden, maar voor een sok is dat helaas te laat..


De volgende dag begint regenachtig maar we zetten door richting de Ben Macdui.


De beklimming via de zuidkant van de Ben Macdui is steil maar gaat recht op de top af.


Er moeten grote rotsen beklommen worden.


Af en toe verdwijnen de wolken weer even en hebben we uitzicht zoals hier op de Devil’s Point. Na dit punt komen we echter een heel stuk in de wolken en is er geen duidelijk pad te herkennen. Gelukkig hebben we onze GPS nog, zodat we de steile afgronden kunnen mijden.


Eindelijk op de top kunnen we af en toe de munro’s om ons heen herkennen. Hier de Braeriach op de achtergrond.


We lopen terug via Loch Etchachan naar Hutchinson’s Hut. rechts is de Derry Cairngorm te zien en in de verte de Beinn a’ Bhuird.


De afdaling naar Hutchinson’s Hut is goed te doen. Na een vervroegd avondeten besluiten we nog een stuk door te lopen door de Glen Derry. Hierdoor kunnen we morgen op tijd bij de auto zijn en kunnen we ‘s middags nog even langs de Lochnagar Distillery.


De route door Glen Derry gaat licht naar beneden en is makkelijk te doen.


We zetten de tent op bij een brug over de Derry. Astrid durft het als eerste aan hier zelfs een duik te nemen en even op te frissen. Stefan kan natuurlijk niet achterblijven en neemt twee duiken.. het water is erg koud!


De volgende dag is het een klein stukje tot aan de auto.


Een laatste foto nabij Derry Lodge.


Een mooie afsluiting van de huwelijksreis in het wild!


Terug in de bewoonde wereld hebben we een prettig verblijf in het Callater Lodge Guest House in Braemar.