Ben Vorlich en Stuc a’ Chroin 2015

In het voorjaar van 2015 hebben we een standplaats bij Lake Menteith. Jeroen en Ivor nemen 2 dagen de tijd voor een hike.

Op de tweede dag lopen Piet, Elly, Paula en Lajos naar Ben Vorlich met het plan om Jeroen en Ivor daar op de top te ontmoeten. Door het weer loopt dat helaas net even anders.

Stuc a’ Chroin en net niet Ben Vorlich

Voor Ivor wordt dit de eerste keer in Schotland, hoewel we al we een keer eerder geoefend hebben in Nederland.

Het hele gezelschap loopt mee aan het begin van de route, inclusief de kleinste kinderen. Hier zijn we op weg vanaf Calander naar het noorden.

In de verte zien we de uitlopers van Stuc a’ Chroin al liggen, met nog behoorlijk wat sneeuw erop. Hoewel we niet echt op sneeuw gerekend hebben, maakt sneeuw op de toppen de wandeling toch altijd wel erg mooi.

Ivor en Tim op de voorgrond. Tim ook met een flinke rugzak op, met daarin dochter Mare.

Na een uurtje lopen is het voor de jonge kinderen genoeg, en dit hek vormt een mooie markering om afscheid te nemen. Jeroen en Ivor lopen verder, de rest keert terug naar het vakantiehuis bij Lake Menteith.

Het eerste stuk gaat nog over een verharde weg, maar zeker in dit weer is de eenzaamheid van de Schotse bergen al te voelen.

De weg gaat al snel over in een half verhard pad.

Aan het eind van het half verharde pad is een stuw. Volgens de kaart hadden we de rivier die uit de stuw vandaan komt makkelijk moeten kunnen oversteken, maar recente werkzaamheden aan de stuw hebben de rivier flink dieper gemaakt. Gelukkig kunnen we makkelijk over de stuw zelf lopen.

We klimmen snel hoger en komen in de sneeuw terecht

Aan drinkwater geen gebrek

Af en toe wat acrobatiek om rivieren zo droog mogelijk over te steken

En we zetten onze tent ongeveer 300 hoogtemeters voor de top van Stuc a’ Chroin op, in de sneeuw.

Nog even lekker koken en een vanilletoetje, dan vroeg naar bed, morgen staan er 2 Munro’s op het programma.

In de nacht heeft het flink geregend, maar in de ochtend ziet het weer er goed uit voor een beklimming.

Die was raak 🙂

De klim naar Stuc a’ Chroin is veel zwaarder dan verwacht, voornamelijk door de sneeuw en de wind. Ivor leunt hier op de wind, zo nu en dan worden we een paar stappen naar links of rechts geblazen.

Aan de overkant van het dal zien we Ben Vorlich liggen, onze tweede top op het plan voor vandaag. Piet, Elly, Paula en Lajos zijn waarschijnlijk al begonnen aan de beklimmen ervan aan de andere kant.

Op de top van Stuc a’ Chroin, Ivor’s eerste Munro!

Panorama van de top van Stuc a’ Chroin. Er komen wat donkere wolken opzetten, maar dat zal niet ons grootste probleem blijken…

Gedenkteken op de top…

Ben Vorlich vanaf de top van Stuc a’ Chroin

Hier ons grootste probleem. Om vanaf Stuc a’ Chroin naar Ben Vorlich te komen, moeten we Stuc a’ Chroin afdalen richting de kam tussen de twee bergen. De enige route is steil en ligt onder de sneeuw, hier op de foto vanaf de top naar beneden. Door de wind is er aan de bovenkant een sneeuwhoop ontstaan waar we niet op durven staan. We wisten al de de afdaling bij goed weer zou vereisen dat we onze handen gebruiken, maar nu met de sneeuw is het te glad om af te dalen.

We maken ter plaatse een nieuw plan om via een lange omweg naar beneden te lopen, zodat we op dezelfde weg terecht zullen komen waar de andere overheen zijn gereden om naar Ben Vorlich te komen.

In plaats van verder te gaan richting Ben Vorlich over steile besneeuwde afdalingen, besluiten we de minst steile optie te kiezen, richting Glen Ample. Hoewel we op Stuc a’ Chroin nog over een sneeuwveld lopen, kunnen we zien dat richting Glen Ample de sneeuw snel dunner wordt en de afdalingen minder steil.

Al snel komen we op een deel van berg waar het minder gevaarlijk is en halen we opgelucht adem. Op de achtergrond nog Stuc a’ Chroin. We besluiten hier even te pauzeren om te eten en een SMS klaar te zetten naar Piet en Paula. Hopelijk verzendt de telefoon deze zodra er wat bereik is.

Glen Ample blijkt een mooi dal te zijn, waar we weinig meer merken van de sneeuw en harde wind op de top. Het wordt een prachtige, maar wel lange wandeling. De omweg voegt al gauw 5 kilometer toe aan de geplande 15km.

Het dal is duidelijk meer bewoonde dan het gebied waar we sinds 24 uur in hebben verbleven. Hier zelf handige trapjes om over de hekken te komen.

De weg komt in zicht, nog een klein uurtje langs de weg lopen om bij de parkeerplaats te komen waar Piet en Paula de auto’s hebben neergezet.

Ben Vorlich

Hieronder volgen de foto’s die Piet maakte tijdens de beklimming van Ben Vorlich, op weg naar onze geplande ontmoeting op de top.

Na een vroeg ontbijt in de auto gestapt en naar Ardvorlich gereden, aan Loch Earn. Hier geparkeerd en het pad richting Ben Vorlich genomen.

Het is prachtig weer in de ochtend, dus dat belooft een mooie wandeling te worden.

Voor Lajos is dit de eerste keer in Schotland in de beklimming van een Munro, en hij vind het wandelen prachtig.

Hogerop wordt het toch wel erg steil en ligt er begin mei nog veel sneeuw.

Lajos loopt nogal makkelijk omhoog en staat dus heel wat te wachten of is op onderzoek uit in de omgeving.

Goed zicht op Loch Earn.

De top komt in zicht, hoewel er altijd een top achter de top zit…

Stralend weer, maar wel veel sneeuw – dat kan nog wel eens moeilijk worden hogerop…

IMG_5591.JPG

Piet op de top van Ben Vorlich. Een andere wandelaar heeft de foto genomen. De wind op de top is enorm hard, dus goed opletten om niet omver geblazen te worden op de toch wel steile stukken.

Links op de achtergrond Stuc a’ Chroin, waar Jeroen en Ivor vandaan zouden moeten komen. Inmiddels is het wel duidelijk dat dit niet zal gaan lukken in dit weer.

Stuc a’ Chroin vanaf de top van Ben Vorlich. De kam tussen de twee bergen ziet er goed te lopen uit, maar de afdaling van de top van Stuc a’ Chroin is te steil om met de sneeuw en de harde wind te proberen.

Laatste blik op de top van Ben Vorlich

De SMSjes zijn aangekomen, maar het duurt lange tijd voordat we antwoord krijgen. De klim vanaf de auto naar Ben Vorlich blijkt namelijk minstens zo spannend te zijn als de klim over Stuc a’ Chroin. Piet is nog naar de top gegaan, maar Elly, Paula en Lajos zijn eerder omgekeerd vanwege de omstandigheden en hebben op een wat minder winderige plek gewacht.

 

Eind goed, al goed, allemaal weer veilig en voldaan bijelkaar.